الشيخ ناصر مكارم الشيرازي ( تدوين سيد محمد عبد الله زاده )

73

گفتار معصومين ( ع ) ( فارسى )

اين موفقيّت خود نعمت تازه‌اى براى من خواهد بود ، خداوند فرمود : اى موسى الآن حقّ شكر مرا ادا كردى ، چون مىدانى حقّ اين توفيق از ناحيهء من است » . « 1 » بنده همان به كه زتقصير خويش * عذر به درگاه خدا آورد ورنه سزاوار خداونديش * كس نتواند كه بجا آورد ما نعمتهاى زيادى داريم كه هر كدام از آنها با دنيا برابرى مىكند ، اگر چشم يا عقل ما را بگيرند و تمام دنيا را بدهند ، راضى نيستيم . اين آبى كه سطح چشم قرار دارد اگر نباشد پلك روى چشم مىسايد و در مدّت كوتاهى چشم زخم مىشود ، امّا اين آب ، آن را نرم نگه مىدارد كه پلك بتواند به سادگى بالا و پايين رود . اگر اين نعمتهاى بزرگ خدا را صحيح در مسيرش مصرف كنيم ، شكر عملى اوست ، و اگر وسيله‌اى شد براى طغيان ، خودپرستى ، غرور ، غفلت ، بيگانگى و دورى از خدا اين عين ناسپاسى است . حق همى گويد چه آوردى مرا * اندرين مهلت كه دادم من تو را پنج حس را در كجا پالوده‌اى * گوهر ديده كجا فرسوده‌اى امام صادق عليه السلام فرمود : « كمترين شكر اين است كه نعمت را از خدا بدانى ، بى آنكه قلب تو مشغول به آن نعمت شود ، و خدا را فراموش نكنى ، و همچنين راضى بودن به نعمت او و اينكه نعمت خدا را وسيلهء عصيان او قرار ندهى ، و دستورات او را با استفاده از نعمتهايش زير پا نگذارى » . « 2 » و نيز فرمود : « شُكْرُ النِّعْمَةِ اجتِنابِ المَحَارِم ؛ شكر نعمت آن است كه از گناهان پرهيز شود » . « 3 » رواياتى دربارهء شكر نعمت : 1 . امام على عليه السلام در يكى از حكمتهاى خود مىفرمايد : « اذا وَصَلَتْ الَيْكُم أَطْرافُ

--> ( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، باب الشكر ، ح 27 . ( 2 ) سفينة البحار ، ج 1 ، ص 710 . ( 3 ) تفسير نورالثقلين ، ج 2 ، ص 529 .